Mediaweb | De 20-Jarige Startup gaat met de billen bloot

Geen zin om te lezen? Luister naar deze blogpost via de player hieronder:

Ben jij een generalist? Gebruik je wel eens een smoesje? Of heb je het gevoel dat het roer om moet? Lees dan zeker verder.

Want in de alinea’s hieronder delen we onze meest pijnlijke lessen van 20 jaar ondernemen. De 20-Jarige Startup gaat met de billen bloot.

Vorige week begonnen we deze serie van twee blogposts waarin we de twintig belangrijkste lessen die we in de afgelopen twintig jaar hebben geleerd me je delen.

Waren de eerste tien lessen afwisselend praktisch en filosofisch. In de volgende tien lessen gaan we nog meer met de billen bloot en zie je onder andere wat we hebben geleerd van onze pijnlijkste dieptepunten.

Les 1: Durf tijdig los te laten

Het angstzweet stond in m’n handen. Ik stond op het punt iets te doen dat ik nog nooit eerder had gedaan. Iets waarvan ik altijd hoopte dat ik het nooit zou hoeven doen. Maar het was nu onvermijdelijk geworden: ik ging een medewerker ontslaan.

Hij werkte al veertien jaar bij Mediaweb. Was nooit ziek. Kwam nooit te laat. Klanten liepen met hem weg. Betrouwbaar en vriendelijk. Een prima collega en bovenal een geweldig mens. Maar toch kon hij niet langer bij ons blijven. Het bedrijf onderging radicale veranderingen en deze medewerker lukte het niet om daarin mee te gaan.

Al enkele jaren leek de crisis aan ons voorbij te gaan, maar nu kregen we alsnog de volle laag.

Al enkele jaren leek de crisis aan ons voorbij te gaan, maar nu kregen we alsnog de volle laag. De voorgaande zes maanden was de omzet in elkaar gezakt.

commandos

“Wat ik vandaag van jullie vraag, is om te veranderen van een vriendengroepje rond een pooltafel, in een commando-eenheid met een levensgevaarlijke missie achter vijandelijke linies.” Zo vertelde ik mijn mensen dat Mediaweb in zwaar weer was beland en alleen gered kon worden door het roer drastisch om te gooien en hard in de kosten te snijden.

Het was een tijd van loslaten. Alles wat ons naar beneden trok, maar waaraan we zo gewend waren, moesten we loslaten: De .NET technologie waarmee we werkten. Bepaalde klanten die niet meer bij onze nieuwe aanpak pasten. Leveranciers en freelancers.

En we moesten nieuwe technologieën en werkmethoden invoeren. We stapten over op Open Source PHP, Silverstripe CMS, Agile methodiek, Responsive Web Design. Daarnaast begonnen we intensief met content marketing.

Dit betekende ook dat we ongelooflijk veel moesten leren. Boeken en blogs lezen. Trainingen volgen. Naar conferenties gaan. Het continu leren is vandaag standaard bij Mediaweb. Met een beetje hulp van de fiscus, want vanuit de vrije ruimte werkkostenregeling betalen we medewerkers bijvoorbeeld € 75 tot € 100 netto om vakliteratuur te lezen.

“Zachte heelmeesters maken stinkende wonden”.

“Zachte heelmeesters maken stinkende wonden”. Zo luidt het gezegde. En ik was lang een zachte heelmeester. Onder de druk van een crisissituatie en klare taal van mijn rechter hand Niek Brinkman, kon ik eindelijk de noodzakelijke knopen doorhakken. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen.

De les die we hebben geleerd: durf tijdig los te laten. Wat is dan tijdig? Vraag je je misschien af. Tijdig is: Zodra je het ‘aan je water voelt’ dat iets onvermijdelijk is, maar je er met je verstand nog niet aan wilt. Ik wist diep van binnen al veel langer dat ik die medewerker moest loslaten en dat het roer drastisch om moest. Maar een gevaarlijke mix van angst, hoop en ratio weerhield me er langdurig van om datgene te doen waarvan mijn gevoel zei dat het onvermijdelijk was.

Les 2: Goedkoop is duurkoop

freelancer

“Heb je nog wat van Alexey gehoord?” Ik vroeg het voor de vierde keer in een week tijd. We hadden al twee weken niks meer gehoord van freelancer Alexey uit Oekraïne. Onze klant werd steeds ongeduldiger en ik kon het hem niet kwalijk nemen.

Alexey leek van de aardbodem verdwenen. Was hij soms dood? We wisten het niet.

Na nog twee weken stilte kwamen we tot de conclusie dat Alexey van de aardbodem was verdwenen. Was hij soms dood? We wisten het niet. Wat we wél wisten, was dat de kans dat hij deze klus alsnog zou klaren nihil was. En dat bleek te kloppen, want we hebben nooit meer wat van Alexey vernomen.

Toen konden we met hangende pootjes naar onze klant om uit te leggen dat we het project voorlopig nog niet konden opleveren. We moesten helemaal opnieuw beginnen. Een verschrikkelijke ervaring. Een typisch geval van ‘goedkoop is duurkoop’. Een hele dure les.

Nooit weer zouden we een compleet project afhankelijk maken van een freelancer via een site als Elance of Freelancer.com.

Sinds die pijnlijke ervaring zorgen we ervoor dat we elk project volledig controleren. We outsourcen nog uitsluitend kleinere deelopdrachten voor extra capaciteit, of voor bepaalde specialismen.

En dat uitsluitend bij freelancers die we goed kennen. Bij voorkeur in Nederland. Het kost wat meer, maar dat is het absoluut waard.

Les 3: Kijk niet naar de puck

icehockey 640

“Wij zijn een mobile-first bedrijf.” Het is 2012. De woorden zijn van Mark Zuckerberg, oprichter en CEO van Facebook. Hij spreekt zijn voltallige personeel toe. Niet lang daarvoor had Zuckerberg vastgesteld dat Facebook meer mobiele dan desktop gebruikers had.

Korte tijd daarna presenteert een top ontwikkelaar van Facebook schetsen van een nieuwe applicatie aan Mark Zuckerberg. Maar wat hij laat zien, zijn mockups op een desktop computer. “Had ik je niet verteld dat we een mobile-first bedrijf zijn?” Zuckerberg stuurt de ontwikkelaar de conferentieruimte uit. Vervolgens laat hij alle 3.000 ontwikkelaars bij Facebook herscholen in het programmeren voor mobiel.

“I skate to where the puck is going to be, not where it has been.” - Wayne Gretzky

Daarmee is Mark Zuckerberg de Wayne Gretzky van de online wereld. Deze legendarische canadese ijshockeyer zei ooit: “I skate to where the puck is going to be, not where it has been.” Zuckerberg keek ook niet naar waar de puck was, maar waar de puck heen ging. Hij verklaarde Facebook tot een mobile-first bedrijf, lang voor enig ander groot bedrijf. Een besluit dat Facebook bepaald geen windeieren heeft gelegd.

Bij Mediaweb voelen we ons wat dat betreft een beetje verwant aan Wayne Gretzky en Mark Zuckerberg. Niet omdat we zo beroemd of succesvol zijn, maar omdat we ook altijd proberen te kijken waar de puck heen gaat en dan daar op tijd te zijn.

Soms lopen we daardoor te ver voor de meute uit: zie les 2 uit Deel 1 van De 20-Jarige Startup. Maar vaak is onze timing juist uitstekend. Zoals met onze tijdige inzet op responsive web design en content marketing.

CopyRobin: Betaalbare content marketing.
Probeer nu gratis

Les 4: Werk niet voor een aanneemsom

“Hoeveel uur hadden we begroot voor dit project?” Ik kon m’n ogen haast niet geloven. “Zijn we echt ruim 400 uur over ons budget heen gegaan?” We hadden weer eens een prachtige webshop opgeleverd, maar zakelijk was het een zeperd. “Dat komt deels doordat we tegenwoordig agile werken”, legt Niek me uit. “Er is zoveel voortschrijdend inzicht en bijstellen van functionaliteiten. Zo’n project kan gewoon niet voor een vaste prijs.”

“Zijn we echt ruim 400 uur over ons budget heen gegaan?”

Ik wist dat Niek gelijk had. Maar opdrachtgevers willen nu eenmaal het liefst weten waar ze aan toe zijn. En dat is begrijpelijk, want niemand schrijft zomaar een blanco cheque uit aan een leverancier.

Maar we hebben nog nooit meegemaakt dat een project precies zo verloopt als je van tevoren hebt bedacht. Er is altijd voortschrijdend inzicht. En meestal betekent dat minder marge of zelfs verlies voor ons. Agile werken heeft dat risico alleen nog maar vergroot.

Maar ook voor opdrachtgevers is een aanneemsom riskant. Want als een bureau niet uitkomt met het budget, kan dat ten koste van de kwaliteit gaan. Het bureau maakt dan al snel besparende keuzes buiten medeweten van de opdrachtgever. Of de klant wordt te laat geconfronteerd met meerwerk. En dat zet de relatie onder grote druk.

Ook voor opdrachtgevers is een aanneemsom riskant.

“We moeten van die riskante aanneemsommen af”, besloot ik. Maar hoe? Opdrachtgevers willen terecht weten waar ze aan toe zijn. Andere internetbureaus werken vaak wel voor een vaste prijs. “Onze klanten zien ons al aankomen met een open begroting. Kansloos!”

En toen had ik een ingeving: “Wat als we de verantwoordelijkheid voor het bewaken van het budget voortaan delen met onze klant?” Agile werken, betekent periodieke feedback-loops met de klant. Op die momenten kunnen we samen, tijdig, het budget bewaken.

We maken een realistische begroting voor het hele project , alsof het een aanneemsom betreft. Maar het is een begroting. Eentje waar beide partijen achter staan. Samen met de klant bekijken we vervolgens wekelijks of we budgettair nog op schema liggen.

Zo niet, dan maken we inzichtelijk wat de oorzaak is en besluiten we samen met de klant wat de consequenties zijn.  Zoeken we een budgetneutrale oplossing? Met andere woorden: gaan de te veel besteedde uren ten koste van een minder belangrijk onderdeel? Of gaan we op zoek naar meer budget?

Deze aanpak heeft alleen maar voordelen voor zowel bureau als opdrachtgever. De laatste kan altijd binnen het beschikbare budget de best denkbare oplossing krijgen. En het bureau loopt niet het volledige risico van budgetoverschrijdingen. Beiden komen nooit voor onaangename verrassingen te staan.

Het betekent dat er ruimte is voor een scherper uurtarief.

Bijkomend voordeel is dat het bureau zeker weet dat alle werkelijk besteedde uren worden betaald. En dat betekent weer dat er ruimte is voor een scherper uurtarief. Bij Mediaweb doen we dat in de vorm van prepaid urenstaffels. Hoe groter het project, hoe lager het uurtarief. Die korting kan oplopen tot 20%. En daar zeggen klanten zeker geen ‘nee’ tegen.

Les 5: Partner met je personeel

“Ik heb het enorm naar m’n zin gehad bij m’n afstuderen Eric.” Peter keek me aan en aan z’n blik zag ik dat er een ‘maar’ aan zat te komen. Het was in de zomer van 1997. Peter en ik liepen op het strand van Noordwijk.

Afstudeerder Peter was de voorgaande zes maanden bijzonder waardevol geweest voor Mediaweb. Zonder te aarzelen had ik hem dan ook een vaste baan aangeboden. “Maar, ik heb ook een hele mooie aanbieding van VNU”, maakte hij z’n zin af.

Aan het loon dat zij boden, kon ik niet tippen. Maar ik had een betere troef in handen.

Peter had eerder stage gelopen bij VNU en ook daar wilden ze hem dus graag hebben. Aan het loon dat zij boden, kon ik niet tippen. Maar ik had een betere troef in handen. Peter en ik waren beiden fanatieke windsurfers.

“Ik bied je een ‘windclausule’, Peter”, was mijn antwoord. “Een windclausule?” Peter’s gezicht lichtte op. “Bedoel je…”. “Ja, je kan windsurfen als het waait, ook tijdens kantooruren. Als je het werk maar af krijgt.” Voor Peter was het duidelijk: “Deal!”

windclausule

De windclausule van Mediaweb kreeg in de jaren daarna regelmatig aandacht in de media. Het paste bij onze filosofie van ‘work hard, play hard’. En van zelfsturende teams. Eigen verantwoordelijkheid. Niet iedere medewerker kan dit aan. Maar Peter was het op het lijf geschreven. Uiteindelijk heeft Peter elf jaar meegebouwd aan Mediaweb, tot hij z’n eigen weg ging.

Gabrijel wilde met z’n vriendin een wereldreis maken.

Gabrijel had ook een droom. Hij wilde met z’n vriendin een wereldreis maken. Een wereldreis van een jaar. Maar voor ons was - en is - Gabrijel onmisbaar. En Gabrijel kon het zich niet veroorloven om een jaar geen inkomsten te hebben.

We hebben toen een variant op de windclausule in het leven geroepen, waardoor Gabrijel in dienst bleef en werd doorbetaald. Hij ging op afstand werken. Soms een paar uur per week, soms wel 40 uur per week. Dit vergde veel discipline van Gabrijel en veel vertrouwen van zijn collega’s in Noordwijk. Het pakte voor beide partijen uiteindelijk goed uit.

Gabrijel is nog steeds een sleutelfiguur binnen Mediaweb. Als we niet constructief hadden meegedacht om zijn droom te helpen verwezenlijken, waren we waarschijnlijk een bijzonder waardevol en extreem loyaal teamlid kwijtgeraakt.

De les die we hebben geleerd is dat het loont om te partneren met je personeel. Om altijd te zoeken naar oplossingen om elkaar te helpen, ook al lijken ze soms absurd.

Les 6: Verzin geen smoesjes

panic phone

De schrik sloeg me om het hart toen ik het telefoonnummer van de beller herkende. Helemaal vergeten! Ik had een belangrijke afspraak over het hoofd gezien die al twee keer was verzet.

De afspraak stond weliswaar in de agenda. Maar daar had ik niet in gekeken. Stomme fout. “Wat nu?” Ik probeerde krampachtig een goede verklaring te verzinnen voor m’n blunder. Een geloofwaardig verhaal. Maar er kwam niets. “Zal ik hem op de voicemail laten overgaan?” Dan kocht ik tijd om een verklaring, lees: een smoesje, te verzinnen...

Toen nam ik het besluit: geen smoesjes! Neem je verantwoordelijkheid. Ga met de billen bloot!

Toen nam ik het besluit: geen smoesjes! Neem je verantwoordelijkheid. Ga met de billen bloot! Ik nam de telefoon op en legde de beller uit dat ik had geblunderd. Ik bood m’n excuses aan en ging daarbij diep door het stof. Mijn gesprekspartner moest er wel om lachen. Het was haar onlangs ook overkomen. Ze waardeerde mijn oprechtheid. Een nieuwe afspraak was snel gemaakt.

Wat een opluchting. Wat een geweldig gevoel! Toen nam ik het besluit om nooit meer een smoesje te verzinnen. Ben je te laat met het aanleveren van een tekst? Bel zelf om het tijdig te melden. Moet je het antwoord op een vraag schuldig blijven? Zeg gewoon dat je het niet weet. Je kunt nu eenmaal niet alles weten.

Het leven is een stuk eenvoudiger als je geen smoesjes hoeft te verzinnen.

Les 7: Wees empatisch

empathie

“Ik wilde je persoonlijk spreken, Eric”. De bedrukte stem aan de telefoon is van Johan (niet zijn echte naam). Hij is al meer dan tien jaar klant. Een paar maanden geleden vierden we nog het twintig jarig bestaan van zijn bedrijf. “Het gaat hier niet goed”, vervolgde Johan. “Waarschijnlijk moet ik volgende week surseance van betaling aanvragen.”

“Wat ellendig Johan!” Ik kreeg een brok in m’n keel. Ik wist hoeveel Johan de afgelopen 20 jaar in zijn bedrijf had gestoken. Een faillissement zou een persoonlijk drama voor hem zijn. Enige tijd terug had hij al rustiger aan moeten doen, omdat de stress hem te veel werd.

Als hij nu failliet zou gaan, zou dat voor ons een behoorlijke aderlating betekenen.

Ik voelde dat hij een behoorlijke drempel had moeten nemen om zo openhartig te zijn. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat zijn debetstand bij Mediaweb de laatste tijd flink was opgelopen. Als hij nu failliet zou gaan, zou dat voor ons een behoorlijke aderlating betekenen.

“Hoe kan ik je helpen, Johan?” Hij liep leeg. Over alles wat er de laatste tijd mis was gegaan. Hoe de bank op het punt stond hem de das om te doen. Wat het betekende voor hem en z’n gezin, z’n personeel.

Wat Johan niet wist, was dat het water ons ook aan de lippen stond. Als hij onze facturen niet zou betalen, zou dat ons in grote problemen brengen. Het volgende domino steentje dat op omvallen stond.

“Eric, er bestaat nog een kleine kans dat ik een doorstart kan maken, maar dan mag m’n website niet op zwart gaan.” “Dat begrijp ik Johan. Maak je geen zorgen. Ik zet je site niet op zwart. Maar we kunnen het geld dat je ons schuldig bent nu echt niet missen. We zitten zelf ook behoorlijk krap.”

De dagen daarna lostte Johan het grootste deel van het openstaande bedrag af. Bij zijn faillissement schoten we er uiteindelijk nog maar een relatief klein bedrag bij in.

“Ik maakte het liever over naar jou dan naar de bank.”

“Ik was je zo dankbaar dat je me niet liet stikken”, verklaarde Johan later. “Ik maakte het liever over naar jou dan naar de bank.”

Toen Johan me vertelde over zijn aanstaande faillissement kon ik twee dingen doen:

  1. Gebruik maken van mijn machtspositie en dreigen z’n website op zwart te zetten (zie ook les 10 uit Deel 1).
  2. Empathie tonen en kijken hoe ik hem zoveel mogelijk kon helpen.

Ik koos voor optie twee, en ik ben ervan overtuigd dat dit niet alleen menselijk gezien, maar ook vanuit zakelijk perspectief de beste keuze was. Johan wist uiteindelijk door te starten en is nog steeds een goede klant van ons.

Verplaats je daarom in de ander bij alles wat je doet dat effect heeft op derden. Van het schrijven van een e-mail, blogpost, offerte, aanmaning, etc. Empatisch vermogen is goed voor de zaak.

Les 8: Practice what you preach

obese

Foto: esolla

Zou jij dieetadvies opvolgen van de dame in de foto hierboven? Waarschijnlijk niet. Tenzij ze er inmiddels zo uitziet natuurlijk:

slank

Foto: Aljndr

Van een personal trainer verwacht je dat hij of zij zelf goed getrained is. Van een SEO-specialist verwacht je dat zijn website goed vindbaar is in Google. Van een social media expert verwacht je dat ze zelf succesvol is met social media. En van een internetbureau verwacht je dat ze een goede website hebben.

Bij Mediaweb geloven we sterk in het principe ‘practice what you preach’.

Toch zal het je verbazen hoeveel SEO-specialisten zelf onvindbaar zijn in Google en hoeveel social media experts een inactief Facebook, Twitter of LinkedIn account hebben.

Bij Mediaweb geloven we sterk in het principe ‘practice what you preach’. We vinden dat je moet waarmaken wat je predikt.

Ga eens goed bij jezelf te rade en vraag je af of je wel altijd dit principe volgt. Het is van groot belang voor je geloofwaardigheid.

Les 9: Wees een generalist

google room

We zaten onderhand te klappertanden op de bank. Dikke trui aan. Deken op schoot. Warme sokken. We konden onze adem zien. Zo koud was het in huis. Blijkbaar deed de verwarming het niet meer.

Nou ben ik bepaald niet handig met het oplossen van dergelijke problemen in huis. Twee linker handen met tien duimen. Dat werk. Dus een paar jaar geleden had ik direct een verwarmingsspecialist gebeld. Maar nu ging ik eerst kijken op de display van de CV. Die gaf een foutcode.

Het is een geweldige tijd om een generalist te zijn.

Even intypen in Google en hoppa! Een Youtube tutorial waarin stap voor stap wordt uitgelegd hoe je dit probleem kunt oplossen. Een half uur later was het alweer behaaglijk warm in huis.

Of ik nou een picture-in-picture effect wil bereiken in Adobe Premiere of de balans van mijn jaarrekening wil begrijpen, Google weet raad. Het is een geweldige tijd om een generalist te zijn. Want specialistische kennis ligt online voor het oprapen. En dankzij je smartphone is die kennis altijd en overal beschikbaar.

Deze les druist dan ook in tegen het veel gehoorde advies dat je zoveel mogelijk moet specialiseren. Nu specifieke kennis zo toegankelijk is geworden, zit de toegevoegde waarde steeds meer in het op een slimme manier combineren van disciplines om zo iets nieuws te creëren

Les 10: Luister en praat

miscommunicatie

“Dan meld ik me nu ziek!” Hij smeet de deur hard achter zich dicht terwijl hij ziedend het pand verliet. “Als je dat doet, hoef je nooit meer terug te komen!” Ik stond te trillen op m’n benen. Ik was razend. De aanleiding ben ik vergeten, zo triviaal was het.

“Als je dat doet, hoef je nooit meer terug te komen!”

We waren net een paar weken bezig met een teamcoaching traject. En daardoor kwamen een hoop frustraties naar boven. Een klein, hecht team, samenwerkend in één ruimte en toch waren er veel spanningen.

Niek had de teamcoaching georganiseerd met het bureau Inzicht. “Onuitgesproken meningen en gevoelens werden niet in groepsverband besproken”, legt hij uit. “Door toenemende werkdruk op delen binnen de organisatie waren verhoudingen in loon en waardering scheef komen te liggen.”

“Er werd te weinig tijd vrijgemaakt voor personeelsbegeleiding en wij als management leunden te sterk op de eigen verantwoordelijkheid van de medewerkers. Vertrouwen is goed, controle is beter. Een wijze uitspraak van onze teamcoach die we onthouden hebben.”

Bij veranderingen in beleid ligt weerstand altijd op de loer, maar waar komt de weerstand vandaan? Als je niet praat met je team is de kans groot dat je eigen aannames verkeerd zijn. Ze zijn ingekleurd door je eigen referentiekader. Is het onkunde, onmacht of onwil? Zijn er angsten of onzekerheden die niet zijn uitgesproken? Is de thuissituatie van een medewerker bepalend voor zijn houding en gedrag?

“Bij Mediaweb praten we steeds vaker echt met elkaar”, vervolgt Niek.“ Computers uit, telefoon weg en focus op elkaar en elkaars verhaal. Medewerkers voelen zich gehoord en krijgen de ruimte om alles te zeggen wat op hun hart ligt. We zijn hier als team van gegroeid.”

“Naast het vriendenclub-gevoel zijn we nu ook echt kritisch op de prestaties en competenties en schromen ons niet om het uit te spreken. Uiteindelijk willen we ieder als individu, maar zeker ook als team blijven groeien.”

“In plaats van conflict vermijdend zijn we eerlijk, maar respectvol naar elkaar. Onze ervaring is dat we hier uiteindelijk allemaal beter van worden en ons beter zijn gaan voelen in ons team.”

“Ook in gesprekken met onze klanten hebben we geleerd beter te luisteren naar de signalen die ze afgeven. Ze zeggen dit, maar wat bedoelen ze daarmee? En waar komt het vandaan?

Karma is a bitch and we don’t want to find out!

Verborgen agenda’s, zoals een persoonlijk target van de opdrachtgever, kunnen voor vervelende situaties zorgen.”

“We hebben geleerd om te luisteren naar dat stemmetje in onszelf: ‘Hier klopt iets niet’. Spreek het uit, leg het neer bij de opdrachtgever en plaats jezelf daarmee in een kwetsbare situatie, omdat je het soms wel 3x moet vragen voordat je het echte antwoord krijgt.”

Wij geloven in eerlijkheid, integriteit en de lange termijn. Want: Karma is a bitch and we don’t want to find out!

Goud Eerlijk Zaken Doen?
Maak een afspraak

Deze post delen?

e book online marketing checklist 2018

Meer inspiratie voor 2019?

Wekelijks een e-mail notificatie ontvangen als onze nieuwste blog live staat?
Ja graag! →

6 reacties op “

  1. Gravatar for Frank van den Hoven

    Frank van den Hoven

    Dank voor deze openhartige lessons learned weer Eric! Zeker nuttig om anderen hopelijk te behoeden en ieder geval alert(er) te maken op deze valkuilen.

    Een fout gevalletje van 'Practice what you preach' heb ik onlangs nog meegemaakt, ook in relatie tot jullie core business: een mij onbekende firma X mailde mij (en ongetwijfeld vele anderen) of mijn site wel klaar was voor Mobilegeddon. Want anders blabla rampenscenario. En natuurlijk aan het eind het aanbod dat zij mij daarbij wel konden helpen. Kennelijk dachten zij, niet onbegrijpelijk, een graantje te kunnen meepikken van dat inderdaad gat in de markt (als je ziet hoeveel sites nog beroerd presteren op mobiel en tablet - soms óók van grote bedrijven waarvan je dat al helemaal niet zou verwachten - rijzen de haren je te berge).

    Niet van plan erop in te gaan (want in een bouw- en testomgeving al vergevorderd met de omvorming naar 'geschikt voor mobiel') uit nieuwsgierigheid toch eens op hun site gekeken. Wat bleek: hun eigen site was nog voor geen meter geschikt gemaakt voor mobiel (teveel te lange lappen tekst met te priegelige lettertjes op elkaar gepropt, teveel menu's en teveel links te dicht op elkaar etc.).

    Waarop ik ze mailde met de vraag of zij zich er wel van bewust waren dat hun eigen site ook nog niet Mobilegeddon-proof was. Ja dat wisten ze wel, maar het ging toch niet om hun maar om mij, en of zij mij daarmee konden helpen blabla. Nou nee, dank u. Wat heb je dán een plaat voor je hoofd zeg... Ik ga mijn tuin toch ook niet laten aanleggen door een hovenier die zijn eigen tuin vol onkruid heeft staan...
    • Gravatar for Eric van Hall

      Eric van Hall

      Hi Frank. Bedankt voor je uitgebreide bijdrage. Mooi praktijkvoorbeeld van hoe het niet moet! En ik zie ze ook vaak genoeg voorbijkomen, dergelijke (spam)mails. Vaak gaat het om bedrijven die een toppositie in Google beloven.

      Zelf zijn we pas responsive websites gaan aanbieden nadat onze eigen site responsive was en de ergste kinderziektes eruit waren.

      Ik hoop maar dat mensen die dit lezen, voortaan even controleren of aanbieders hun zaakjes zelf wel op orde hebben.
  2. Gravatar for Mark

    Mark

    Wat een leerzame lessen, in een leuk verhaal samengevat! Ik ben een startende ondernemer (sinds 2012, dus officieel nog startende) in dezelfde branche en je komt maar weinig tegen dat collega's zo openhartig hun verhaal doen.

    Ik ga je zeker volgen!

    Groet!

    Mark Botter
    • Gravatar for Eric van Hall

      Eric van Hall

      Bedankt Mark!

      Fijn om te horen dat je het artikel leerzaam en onderhoudend vindt. Dat is ook precies m'n bedoeling. En dan is het heel fijn wanneer mensen als jij de tijd nemen om dit te bevestigen.

      Ik wens je heel veel succes met je zaak!

      Groeten,

      Eric van Hall
  3. Gravatar for Annelot

    Annelot

    Hoi Eric!

    Weergaloos artikel. Heb het met plezier gelezen. Ik vind het ZO sterk dat je met de billen bloot gaat! Chapeau en bedankt!

    Hartelijks,

    Annelot
    • Gravatar for Eric van Hall

      Eric van Hall

      Bedankt Annelot! Heel fijn als mensen de moeite nemen om positieve feedback te geven. Waren er ook dingen herkenbaar voor je?

Reageren niet meer mogelijk.